TEORÍA DAS ESCOLAS ESPAÑOLAS.

Seguindo moi na liña do que abaixo se dí, debo engadir que como bos mestres todos temos claro que a teoría que debemos seguir na nosa práctica docente é a do constructivismo, que non é máis ca un modelo que concibe que un alumno ou alumna non é un produto do ambiente nin un simple resultado das súas disposicións internas senon que é unha construción propia que se vai producindo no día a día como resultado das interacións entre diferentes factores.

Por elo, debemos ter en conta que o coñecemento non é ou non debera ser unha copia da realidade senon unha construción do ser humano realizada a partir dos coñecementos previos que se reelaboran , aumentan, modifican...en función da nova información e dos cambios sociais.

O modelo constructivista está centrado na persoa, nas súas experiencias previas.

Unha estratexia axeitada para levar a cabo a práctica deste modelo sería o "Método de proxectos" que permite interactuar en situacións concretas e significativas e estimula o saber, o saber facer e o saber ser.

O rol do docente debe pois cambiar e no canto de ser director ou impoñer conñecementos, debe moderar, coordinar, facilitar mediar e participar nas actividades que propoña. Debe por elo ser consciente de que ten que partir dos intereses do alumnado, das súas necesidades e dos seus contextos particulares e concretos de cada un para averiguar o procedemento máis axeitado de chegar ó coñecemento.

A aprendizaxe debe resultar algo significativo e de interese para o neno ou nena pois senón non será quen de elaborar o seu propio coñecementos e non será capaz de facer unha relación entre o que sabe e o que aprende de novo, así como tampouco sabe relacionar o que sabe ou estuda coa vida real, algo que a todos nós nos pasou nalgún momento dado ¿para qué serven as raíces cadradas ou as integrais?

A modo de resumo podo dicir que a concepción constructivista da aprendizaxe e da ensinanza en xeral, organízase en torno a tres ideas fundamentais que son:

• O alumno é o responsable principal e último do propio proceso de aprendizaxe.
• A actividade mental do alumno aplícase a contidos que xa posúe, deberá reorganizalos, aumentalos, cambialos de novo...
• O mestre, ademáis de ser quen propoña condicións óptimas de aprendizaxe, debe orientar a actividade co fin de que a construcíón do alumno se acerque ó significado real dos saberes culturais.

REFLEXIÓNS SOBRE A FUTURA PRÁCTICA DOCENTE

Considero que moitos de nós algunha vez se fixo esta pregunta ¿qué facer cando estamos ante unha clase de 25 alumnos?
Creo que o primeiro que hai que ter en conta é que ninguén te obriga a estar alí, que o fas porque che gusta. E se non é así é mellor que marchemos do sistema educativo porque a consecuencia delo os rapaces e rapazas acabarán odiando a escola como moitos deles xa o fan.

¿Onde está o fallo? ¿De que se deriva?.
Creo que o fallo parte da nosa formación. Eu son agora mestra diplomada en educación infantil e teño a impresión de que saín de maxisterio sen ter o coñecemento suficiente para poñerme a cargo dunha clase: elaborar ACIs, elaborar boas programacións, detectar déficits e prevelos ou tratalos ou buscar axuda onde o debo facer...Miles de cousas que, nalgúns casos, se tocaron dende a perspectiva teórica pero outras miles nas que estamos a cero porque nin sequera vimos unha.

Todos sabemos dende a teoría que unha ACI é unha Adaptación Curricular Especializada pero,os recén saídos ou diplomados que non exerceron nunca como docentes, ¿sabedes realmente cómo é ou cómo se elabora, qué criterios se seguen para elaborala...?
Eu non e non é por falta de ganas, porque se algún día estou ante unha clase e teño algún neno ou nena con un déficit puntual ou crónico ¿por onde empezo?

Creo que durante toda a carreira nos fomos facendo conscientes de que é necesario cambiar a nosa escola, ou polo menos eu quedeime con que esa era unha das premisas fundamentais. Pero despois de diplomarme sigo encontrando un vacío na miña formación.
Xa sei que na carreira non se pode tratar mellor todos estes temas pola falta de tempo, pero igual deberiamos comezar por plantexarnos de que a escola actual non funciona porque a formación inicial deixa moito que desexar.

Por todo elo, debemos ser conscientes que non só debemos formarnos mentres estamos matriculados nunha carreira ou curso senón que debemos autoformarnos e buscar as nosas propias respostas, pois todas elas están nos libros ou en internet, só é cuestión de querer.

MÁIS VIÑETAS ILUSTRATIVAS DA REALIDADE DAS TIC

Escollín estas tres imaxes porque o que pretendo facer ver con este collage, é a necesidade que tivo a escola de introducir un cambio na metodoloxía.

A primeira, titulada "Unha escola alternativa" fai ver moi ben que os alumnos pedían a berros un cambio porque a metodoloxía que se tiña en conta, (conductista na maioría dos casos)non respondía ás necesidades de cada alumno, senón á comodidade dos mestres.

Un posible cambio na metodoloxía que chamase a atención dos alumn@s é a introdución das Tic na aula e na nosa vida diaria, cambio ó que fai referencia esta segunda imaxe onde se traballaba con ordenadores vellos e elo valía para cambiar e chamar a atención do alumnaso. Proceso ben difícil por certo.

Ás veces non é só o contar con bos equipos senón que é máis o querer participar delo que ter moitos equipos que non te molestas nin en traballar con eles.

Pero non todo é bo coa introdución das novas tecnoloxías, pois todos somos conscientes de que aínda que nos facilitan o traballo non son as mellores e por elo a terceira viñeta, que reflexa a cantidade de veces que, xeralmente por falta de formación na materia, non somos capaces de poñernos ante o ordenador e sentirnos seguros e acabamos perdendo os papeis e enfadándonos co ordenador ou con calquer outro aparello que se englobe no amplo termo de novas tecnoloxías.

Eu particularmente son unha das víctimas do non coñecer o suficiente sobre o ordenador e as súas posibilidades e por elo estou a facer o master.
A todos aqueles que se sintan amargados en certos momentos coas Tic como me ocurre a min, ¡ánimo!, non vos deixedes vencer e loitade por saber máis, por facilitar o acceso ós vosos alumnos a este campo tan novo e sobre todo por axudar a aqueles que non participan das mesmas posibilidades de formación ca nós.